De Parnassia

Gedicht parnassia door Richter Roegholt

Pas op Parnassia

Op een stijf dun steeltje een dooraderde bloem
heet wit is Parnassia op haar stijf dun steeltje
Zij opent haar gezicht naar de zon
en dag na dag vouwt zij zich verder open.

Het glinstert van fijne gouden druppels
In het gezichtje van Parnassia.
Zij is zo wit en onversierd,
maar één glad blaadje aan de stijve dunne steel
en op de grond een kalm rozet.

Zij is wel sierlijk, Parnassia,
maar zij is niet soepel
zo kwetsbaar
het dooraderd bloembad, het honingsmerk, de zware helmknop.

Zal zij de eerste zijn die ons verlaat?

Breek niet haar stijf dun steeltje

breek niet het dooraderd blad

breek niet het gouden honingsmerk

breek niet de zware helmknop

breek niet het ene gladde blaadje

pas op het plantje Parnassia.